Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Μηχανή ψευδογεγονότων


















Του   Παντελή   Μπουκάλα

Είναι ασύλληπτη η ταχύτητα με την οποία μια είδηση που διατυμπανίζεται σαν απόλυτα εξακριβωμένη, αποδεικνύεται εσκεμμένα υπερδιογκωμένη ή πλαστή σε μεγάλο βαθμό, αν δεν εκπίπτει σε κακόβουλη φήμη. Πριν καν στεγνώσει το μελάνι που χρησιμοποιήθηκε για να τυπωθεί με τα ξύλινα των πρωτοσέλιδων, ένας στοιχειώδης έλεγχος αποκαλύπτει ότι το περιεχόμενό της δεν είναι προϊόν ευσυνείδητης έρευνας αλλά υπαγόρευσης και βαριάς διαστρέβλωσης. Και ότι η δημοσίευσή της χωρίς να περάσει πρώτα από καμία κρησάρα, δεν αποβλέπει στην ενημέρωση, αλλά στον εντυπωσιασμό και στην προσωρινή έστω παραπλάνηση μέρους του κοινού. Ο όλος θόρυβος αποσκοπεί εν ολίγοις στην πρόκληση ψευδογεγονότων.

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Κατάργηση των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο
























...Οι   ευρωπαϊκές  μας  γλώσσες  είναι  ένα  είδος   κρυπτοελληνικών.

Francisco  Rodriguez  Adrados  
Ομ. Καθηγητής   γλωσσολογίας  και  ελληνικής  φιλολογίας
Ισπανία


Στο   Merriam-  Webster,  που  είναι  σήμερα  το  πληρέστερο  αμερικανικό  λεξικό  σε   σύνολο  166.724  λέξεων,  η  ελληνική  συμμετοχή ανέρχεται  σε    42.914  λέξεις,  αριθμός  που  αντιστοιχεί   στο   25,73%.  Η μία  στις τέσσερις λέξεις  είναι  ελληνική. Προκειμένου  να  εκτιμηθεί   η  σημασία των   42.914  λέξεων  του  Webster,  αξίζει  να  αναφερθεί  ότι  στο ίδιο  λεξικό,  η  Αγγλική  έχει  δανειστεί 
  •  57  λέξεις  από  την  Τουρκική  
  • 34  λέξεις  από  τις  Σλαβικές  γλώσσες.


Αριστείδης  Α.  Κωνσταντινίδης
"Οι  ελληνικές  λέξεις  στην  αγγλική  γλώσσα"
(Βραβείο  Ακαδημίας  Αθηνών  1994)


  


Σχετικά   με  την  προτεινόμενη   κατάργηση  της   διδασκαλίας  των  αρχαίων  ελληνικών από  το  πρωτότυπο  κείμενο  στο  Γυμνάσιο,   θα  ήθελα  πολύ  σύντομα   να  παρατηρήσω  τα εξής  :

1. Η  γνώση  της  αρχαίας  ελληνικής γλώσσας μάς  βοηθά να  κατανοήσουμε καλύτερα  τη  νέα  ελληνική,  πολλές  άλλες  ευρωπαϊκές   γλώσσες   και  τον  κόσμο  στον  οποίο  ζούμε. Αναμφισβήτητα.

Καλύτερα  να  ξέρω  π.χ.  πώς  και  γιατί  γράφονται  οι  λέξεις   προκατειλημμένος,   συμβεβλημένος, εκτεθειμένος, εγκαταλελειμμένος,  αναμεμειγμένος, διεστραμμένος,  εσκεμμένος, πεπεισμένος,  ελλιπής, πληροί, αλλά και   τι  σημαίνουν   λέξεις  όπως   συνείδησηψυχήλόγοςδημοκρατίαεκκλησία, έπαρση, αλήθεια, πολιτισμός, τιμωρία,  αναίρεση, νεώριο,  δήγμα, οισοφάγος, φλεγμονή, επαχθής, εφικτός,  διακυβεύω, προοιωνίζομαι,   ή πιο  καθημερινές    όπως  δυόσμος,  βούτυρο,  κρασί  και  φράσεις  όπως    ιθύνων   νους,  ήξεις  αφήξεις, αντίπαλον  δέος, υπό  την  αιγίδα,  απολωλός  πρόβατον, από  μηχανής  θεός,  ο  μη  γένοιτο,   περί  ου  ο  λόγος,  εκ  των  ων  ουκ  άνευ, εις τον  τύπον  των  ήλων   και  τόσες  άλλες...  ων  ουκ  εστιν  αριθμός.  Αν  ξέρω  αρχαία  ελληνικά,  δε  θα  γράψω  και  δε  θα  πω  ποτέ  εκτίθονται  (  αντί  εκτίθενται ) ,  πληγέντες  περιοχές (  αντί  πληγείσες  περιοχές ), είμαστε  όλοι  παρών (  αντί  είμαστε  όλοι  παρόντες ),  θέμα   μείζουσας  σημασίας  (  αντί  θέμα  μείζονος  σημασίας ) και   τόσα   άλλα  που   ακούμε   και  διαβάζουμε. Αποκτώ  πιο  στέρεη    γνώση  της  γλώσσας   και  του  κόσμου.  Καταλαβαίνω  καλύτερα  όσα  λέγονται  και  γράφονται  και  στη  δημόσια  ζωή. Δεν  χειρ- αγωγούμαι  εύκολα. Χειρ-  αφετούμαι   πνευματικά.

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Ούτε έπιπλο ούτε πρίγκιπας ούτε σάκος του μποξ

Τα παιδιά υφίστανται από τους γονείς τρεις συνήθεις κακοποιήσεις
















Της   Τασούλας   Καραϊσκάκη

Κακοποιημένα ή παραμελημένα παιδιά, νήπια θύματα των ίδιων των γονιών τους. Δεκάδες δραματικές ιστορίες με πρωταγωνιστές 4χρονα ή 5χρονα μονοπωλούν για μέρες την επικαιρότητα εγείροντας πάντα το ίδιο αναπάντητο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν η όποια συνθήκη να είναι ισχυρότερη από τη γονεϊκή αφοσίωση;

Εκατομμύρια άνθρωποι δεν επιλέγουν να γίνουν γονείς – πάνω από 250.000 αμβλώσεις γίνονται επισήμως στη χώρα μας, είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη και τρίτοι στον κόσμο. Εκατομμύρια άλλοι το επιλέγουν, με ανάμεικτα συναισθήματα. Πολλοί άνθρωποι φέρνουν στον κόσμο ένα παιδί, ελαφρά τη καρδία, χωρίς να νιώθουν την πυκνή πραγματικότητα της επιλογής τους. Γεννούν γιατί είναι απλώς στη φύση του ανθρώπου να γεννά, αλλά όχι πάντα και να ανατρέφει. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να αποδεχθούν τον ρόλο του γονέα. Δηλαδή του ανθρώπου που, μέχρι να κλείσει τα μάτια για πάντα, θα σκέφτεται, θα καρδιοχτυπά για εκείνη την άλλη ύπαρξη που ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής, αρχικά απόλυτα εξαρτώμενη από αυτόν. Είναι μια ευθύνη χαρμόσυνη, γεμάτη με χίλιες χαρές, αλλά και χίλιες αγωνίες. Πρέπει να θέλεις να τη σηκώσεις. Να θέλεις να νοιάζεσαι.

Αλλά ακόμη κι αν επιθυμεί κανείς τα παραπάνω –κι εδώ είναι το ζήτημα–, το να είσαι γονιός είναι μια τέχνη δύσκολη ν’ ασκείς. Είναι μια διαρκής πορεία στην κόψη του ξυραφιού. Τα παιδιά δεν είναι «έπιπλα» ούτε αυτοκράτορες ούτε σάκος του μποξ, συναισθηματικό δεκανίκι ή κατοικίδιο. Πρέπει να γνωρίζει κανείς πόσο θα προχωρήσει στη ρύθμιση της ζωής τους και πότε θα σταματήσει.

Οι άνθρωποι κατανοούν τον εαυτό τους μέσα από τον καθρέφτη των σχέσεων. Μέσα από αυτές αποφεύγουν να γίνουν θύματα της υπερβολικής υποκειμενικότητας. Η σχέση με το παιδί είναι σχολείο. Ανατρέφοντας, ξεπερνάς την ομφαλοσκόπηση και τον υπαρξιακό φόβο κι ακολουθείς την αντικειμενική ροή των πραγμάτων.

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Οι γονείς που ζητούν πολλά…










Γράφει ο Δημήτρης Παπαδημητριάδης, ψυχίατρος - ψυχοθεραπευτής

Παρατηρούμε ότι πολλοί έφηβοι, αλλά και μικρότερα παιδιά, που πιέζονται από τους γονείς ή τους δασκάλους τους να αριστεύουν, σταδιακά απομακρύνονται από εκείνους. Ενίοτε εκδηλώνουν έντονες αντιδράσεις με κάθε αφορμή, κι άλλοτε κλείνονται στον εαυτό τους, ή ακόμη – ακόμη αναζητούν καταφύγιο πίσω από την οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού.

 Η κοινωνία μας είναι σφόδρα ανταγωνιστική. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου όλοι προσπαθούν να αποκτούν όσα το δυνατόν περισσότερο χαρτιά και πιστοποιήσεις για να αισθάνονται ασφαλείς, είναι εντελώς φυσικό ότι οι γονείς ανησυχούν για το ενδεχόμενο τα δικά τους παιδιά να μείνουν πίσω, να υστερήσουν στις αναγκαίες δεξιότητες για την επιβίωσή τους και τελικά να αποτύχουν.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Το χρήσιμο είναι ένα άχρηστο βάρος







Του  Nuccio   Ordine



Ευγένιος Ιονέσκο : Το χρήσιμο είναι ένα άχρηστο βάρος
Αντίθετα, σε μια χαμένη ανθρωπότητα που έχει χάσει την ουσία της ζωής, ο Ευγένιος Ιονέσκο απευ­θύνει κάποιες εξαιρετικές σκέψεις, σήμερα πιο επίκαιρες από ποτέ. Σε μια διάλεξη που έδωσε τον Φε­βρουάριο του 1961 παρουσία άλλων συγγραφέων, ο μεγάλος δραματουργός επαναβεβαιώνει πόσο πολύ έχουμε ανάγκη από την αναντικατάστατη αχρηστία.
«Παρατηρήστε τον κόσμο να τρέχει πολυάσχολος στους δρόμους. Δεν κοιτάζουν ούτε δεξιά ούτε αρι­στερά, ανήσυχοι, με τα μάτια καρφωμένα στο έδα­φος, σαν σκυλιά. Προχωράνε ευθεία, αλλά πάντα χωρίς να κοιτάζουν μπροστά τους, διότι καλύπτουν μια διαδρομή ήδη γνωστή τους, μηχανικά. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις τού κόσμου αυτό συμβαίνει. Ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οικουμενικός, είναι ο πολυά­σχολος άνθρωπος που δεν έχει χρόνο, που είναι φυλακισμένος από την ανάγκη, που δεν κατανοεί πως ένα πράγμα μπορεί να μην είναι χρήσιμο, που δεν κατανοεί ούτε πως, στην πραγματικότητα, το χρήσιμο μπορεί να είναι ένα άχρηστο, καταπιεστικό βάρος. Αν δεν καταλάβουμε τη χρησιμότητα του άχρηστου, δεν θα καταλάβουμε την τέχνη- και μια χώρα που δεν καταλαβαίνει την τέχνη είναι μια χώρα σκλάβων ή ρομπότ, μια χώρα δυστυχισμένων  ανθρώπων, ανθρώπων  που δεν γελάνε και δεν χαμογελάνε, μια χώρα χωρίς πνεύμα όπου δεν υπάρχει χιούμορ .  όπου δεν υπάρχει γέλιο, υπάρχει οργή και μίσος».

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Δεν είναι τέρατα και δεν είναι οι μόνες

Σε έναν κόσμο που διέπεται από τη λογική της ανταγωνιστικότητας, της πρωτιάς, ο καθένας βαδίζει μόνος. Το ενδιαφέρον για τον άλλο είναι μια στάση με μηδενική οικονομική απόδοση, δεν έχει τιμή, «βάρος».
















Της  Τασούλας   Καραϊσκάκη

Θ​​α μπορούσε να είχε συμβεί οπουδήποτε. Συνέβη προ ημερών στην Κωνσταντινούπολη. Δύο γυναίκες που βιάζονταν, παρακίνησαν έναν άντρα που απειλούσε να αυτοκτονήσει, αλλά δίσταζε με αποτέλεσμα να προκαλέσει «μποτιλιάρισμα», τελικά να το κάνει: «Τελείωνε, επιτέλους. Είμαστε παγιδευμένες εδώ τόσες ώρες εξαιτίας σου. Άντε πήδα!» φώναξαν στον άνδρα που είχε σταματήσει το αυτοκίνητό του στη γέφυρα του Βοσπόρου και σκεφτόταν να πέσει στο κενό. Ο Ερόλ Τζετίν, λοιπόν, δρασκέλισε το κιγκλίδωμα της γέφυρας και πήδηξε από ύψος 64 μέτρων. Λίγο αργότερα τα μέλη των σωστικών συνεργείων ανέσυραν τη σορό του από τα νερά του Βοσπόρου, ενώ η αστυνομία συνέλαβε τις δύο γυναίκες, ηλικίας 49 και 27 ετών. Όπως μετέδωσε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN-Türk, οι άνδρες της ειδικής ομάδας της αστυνομίας ήταν πολύ κοντά στο να πείσουν τον 45χρονο να μην αυτοκτονήσει...

Ελαφρότητα ή κυνισμός επέκεινα της πωρώσεως; Σίγουρα επικράτηση της ατομικής βολής επί του αλλότριου προβλήματος. Επισκίαση της ανθρωπιάς από τον εγωισμό. Εγκλωβισμός σε έναν προσωπικό μικρόκοσμο, απρόσβλητο ακόμη και από την απειλή του θανάτου (του άλλου), από τη σκέψη, να βρεθούν κάποτε οι ίδιες στη θέση του άτυχου αυτόχειρα.